Phulwari Sindhi Proverbs

آبِ داڻي جي ڇِڪَ ۽ قبر جي ڀِڪَ پاڻ ڏانهن ڇِڪيندي آهي
آفيمُ کائي اَميرُ يا فقيرُ.
آ گِداڙي، ڀَنُ ۾ ڦاٿي
رکڻ ڏينس، سڄي ٻانهن لنگهائي ڏئي
آکاڙُ سونُ، ساوڻُ چانَدِي، بڊي ٿو ڪر ڀٽڪي بادي
آيو آهي بَڊو مُڙسُ ماڻهو ٿي ڪڍَو
آيو رمضان، ڀڳو شيطانُ
آدمي انَ جو وِڻاههُ
آڌيءَ کان پوءِ، اَوير ڪانهي، ڦُرئي کان پوءِ ڊَپُ ڪونهي.
آڌيءَ جي ڳالهه، بيهي ئي ڪا نه
آڍو ليلُ، ڇورن لاءِ وَيلُ
آرائِين، مطلب تائين
آروڻي، اڍائي پَهرَ
آمري آءٌ ته مرين، هونئن نه مرين، ته بُکَ مرين
آنا انبن ۾ ٻچا ٻٻرن ۾
آنڊا مُنهن ڏانهن وَرن
آنڊن جو واهي گِدڙُ
آلو نُورُ مٿي جو سُورُ
آساڙُ وَٺو، مُلڪ مٺو
آڻِ کٽولو، آڻِ گاههُ،ڪُهه ڇيلو، ماني ٺاههِ،ڏارڪاٺيون، ٻار باههِ
آڻِ سُني، چاڙهه ڪُني
آهي ته ڌُم ڌَمان، ناهي ته لنگهڻ سُمهان
آهين خود خُدا، ٻيائيءَ توکي ٻيو ڪيو
آهي ئي اللهُ
آءُ پِير ڌُونڌڙ،پَڪين تي پوندڙ.
آءُ ڦاها، پئه ڳچيءَ ۾.
آءُ کي آڌر ڏجي، وئي کي جيء َ چئجي.
آئي مڃي، جهڳڙا ٽُٽا
آءُ ڏکڻ ڏيهي، ڀُڃُ مَڇرن پِيهِي
آءُ مُلان منهنجي واري ۾، تو کي ڪُتر کارايان کاري ۾.
آءُ مران جَنيءَ لاءِ، جني مري، چَگهن لاءِ
اَبي کي ٻج نه مليو، ڇُٽاسين ڪانون کان.
اَبي جي گهر مهمان، مُنهنجي دِل کي لوڏوئي ڪونهي
اَبي جو موتُ ڏسي، مُنهنجو مَرڻ تان ارواحُ کڄي ويو آهي
اَبڙي وارو اَوسُ
اُڀُ اکئين ڏسجي ته هٿُ ڇو کڻجي؟
اُڀرِي لَڏَ، سوير سِرائي
اُڀَ ۾ تير اڇلائبو، ته موٽي مٿان ايندو.
اِتاهين پيو اُڀرندو.
اُترادي نَرُ نه مادي
اُتراڻِ اُتريو، اَڌ سيارو ڪُتريو
اُتم کيتي مڌيم واپار، نيچ نوڪري
اُٺُ اُٿي ڪونه آءٌ به ويندي ڪيچ مڪران
اُٺُ اُٿي ڪونه، ڀاڙو ڇَڏاءِ
اُٺُ ڀاڙيو ته پَلڻُ به بارُ، مُڙس ڀاڙيو ته پٽڪو به بارُ
اُٺين پُري اُٺُ، گهوگهيتو ماساتُ
اُٺُ جي وات ۾، ڄارَ جي بانَس
اُٺَ جي واتَ ۾، رائي
اُٺُ ڇتو ٿئي، ته ڌڻيءَ کي کائي.
اَٺِڙيا، سَٺِڙيا، ٽي سؤ سُٺڙيا
اُٺن ۽ مڙسن جي واڙ، ٿِئي ئي ڪا نه
اَٺئي پهرَ، مياڻ کان ٻاهر.
اَٺئي گانٺِ، ڪُميتُ
اَٽي تي چَٽِي:
اَٽو اَٽي تي، ڪُنو وَٽي تي
اَٽل ارادي وارو انسانُ، منزل ٿو ماڻي
اٽو ٿورو، امان، ڍوڍو ٿلهو ڪجان
اُٿُ ته ڏسان، چي، ويٺي ڪو نه ڏٺئي ته بيٺي ڇا ڏسندين؟
اڳُ کاڌِي مِٺي آهي
اڳياڙي سڀڪو ڪري، پر کَرو ڪو پڇاڙي ڪري
اڳيان اچن پيئندا، پويان چِڪَ چَٽين
اڳيان به چڱن جو کَپُ آهي
اڳيان کُوهه، پٺيان کاهي،جهڙو موت، تهڙي ڦاهي.
اڳيان حرصُ، پٺيان موتُ
اڳيان ويا وِسري، پويان لڳا مِصري
اڳين جون وڇون، پونين جا پاڏا
اڳلو سودو نه سنبري، چي، ”اَٽل ڏي.“
اڳون ڪنڌي، پِڇُون باههِ
ڱرَ ڪوسا ته هٿ ساڙين، جي ٿڌا، ته هٿ ڪارا ڪن
اڱڻِ وڃجي اُن جي، جنهن جا مَنگها به کِلن
اکِ اُٿندي ۽ زال ويامندي ڪهڙي دير؟
اکِ ٻُوٽي، راتِ وِهائي
اکِ ته شرمُ
اکين تي پنبڻين جو به ڪو بارُ؟
اکين کان انڌي،نالو نيڻن ٺارُ.
اکين کان انڌو، نالو نين سنگهه.
اکين جو قدر، انڌي کان پُڇُ.
اکيون اکين جهڙيون، ويندا لُڙ لهي.
اکيون ربَ رکيون.
اکيون وڃن، اکين جا ٺڪاڻا نه وڃن
اکِ چُهنبَ جو خيرُ.
اکرَ جو به اُستاد آهي
اک ۾ گهاڻو، ته به مٺو جڳاڻو
اکِ نه ڏسي گوڏي کي
اکِ لڄائِي ڌِيءَ پرائي.
اکِ سان ڇوڏو ٻڌي ڇَڏِ.
اکِ گهڙيال ۾ دل پگهار ۾.
اکئين ڏِٺي مَکِ ڪيرُ ڳهندو؟
ايترو به مِٺو نه ٿجي ڪو کائي وڃي، ايترو به ڪڙو نه ٿجي جو ڪو ٿُوڪاري ڇڏي.
ايرانيءَ کي فارسي سِکڻ جي ڪهڙي ضرورت؟
ايندين ته ڇا آڻيندين؟ ايندسُ ته ڇا ڏيندين؟
ايجهي باههِ قبر وچ به هووي
ايڪو ٽيڪو آهي.
ادا! ادي ڏاڍي سهڻي آهي،چي، ”ادا نه تو تائين، نه مون تائين.“
ادا ڀائُو، هَڙَ کائو.
اديءَ کي جَنِ نه ڪَنِ، ادي کي عشق انڌو ڪيو.
اُدمَ کي پَرَ آهن
اَدو مُئو ادي ڄائي، اسين اوتري جا اوترا.
اُڌارو ڏئي، ويٺو روءُ.
اَڌُ حڪيم آهي ڪِري.

Online Sindhi Learning

SLA has developed online Sindhi Learning portal where non Sindhi speakers can easily learn Sindhi Language, which is developed from basic level to advance. This portal is based on Dr. Fahmida Hussain’s linguistic methodology of learning.

Visit the site

Virtual Books Library

SLA has developed virtual library where bulk amount of books in Sindhi Language’s history, learning, are posted as downloadable & online readable format. This library is developed for all platforms and systems for better access.

Visit the library

Portal for Sindhi Kids

For the Sindhi kids who are studying in primary schools, SLA has presented online academic songs extracted from their text books in musical structure. The soothing portal is ideal for Sindhi primary students.

Go to portal