Wegener’s granulomatosis

ويگنرس ـ گرينيولوما ـ ٽوسس

ھڪ ورلي ٿيندڙ نقص جنھن ۾ گرينيولوما (granulomas، غيررواجي سيلن جون ڳوڙھيون پيدا ٿيڻ) ويسڪيولائيٽس (vasculitis) جي پراڻي سوزش وارن حصن سان لاڳاپيل ٿئي ٿو ناسن جي لنگهن، ڦڦڙن ۽ بڪين ۾ پيدا ٿي پوي ٿو. ان جو ڪارڻ آٽواِميون نقص (autoimmune disorder، جسم جي بچاءَ سرشتي جو پنھنجن ئي ٽشوئن تي حملو ڪرڻ) سمجهيو وڃي ٿو. مکيو نشانين ۾ ناسن مان رتھڻي پاڻيٺ وھڻ، کنگهڻ (جنھن ۾ ورلي رتھڻو بلغم نڪرڻ)، ساه کڻڻ جي تڪليف، ڇاتيءَ جو سور ۽ پيشاب ۾ رت اچي ٿي. ان کانسواءِ ممڪن ٿئي ٿو ته بک مري، وزن گهٽجي، ڪمزوري، ساڻائي ۽ سنڌن جو سور ٿي پوي. علاج اِميونوسپريسنٽ (immunosuppressant) دوائن جھڙوڪ: سائيڪلوفاسفائيڊ (cyclophosphamide) يا ايزاٿيوپرين (azathioprine) ڪارٽيڪوسٽيروائڊ corticosteroids) ) سان گڏي ڏجي ٿو ته جيئن تڪليفون ختم ۽ بيماريءَ کان نجات ملي سگهي. ترت علاج سان ڪيترا مريض سال کن ۾ نوبنا ٿي وڃن ٿا جڏھن ته اٽڪل اڌ مريضن ۾ بيماري اٿلي پوي ٿي. علاج نه ڪرڻ سان پيچيدگيون پيدا ٿي سگهن ٿيون جن ۾ ناسن جي سيپٽم (septum) ۾ سوراخ ٿيڻ نڪ جي بي ڊولائپ، اکين جي سوزش، ڊٻڙ، ڳوڙھيون يا چمڙيءَ جون السرون ٿي پون ٿيون ۽ دل جي مشڪ جي وال کي ڇيھو رسي موتمار ثابت ٿي سگهي ٿو.