Urinary retention

يوري.نري ـ ري.ٽين.شن

مثانو (bladder) خالي ڪري نه سگهڻ يا انـ۾ تڪليف ٿيڻ. ايئن مڪمل طور تي (پيشاب پنھنجو پاڻ خارج ٿي نٿو سگهي) يا اڻ مڪمل طور (مثانو مڪمل طور تي خالي ٿي نٿو سگهي) تي به ٿي سگهي ٿو. مردن ۾ ان جا ڪارڻ فِيموسس (phimosis)، يوريٿرل اسٽرڪچر (urethral stricture)، پراسٽيٽائيٽِس (prostatitis)، مثاني ۾ ڪنھن پٿريءَ (ڏسو، calculus, urinary tract) ۽ پراسٽيٽ جي ڪنھن ڳوڙھي يا سوڄ جو ھجڻ ٿئي ٿو. عورتن ۾ ان جا سبب ڳڀيرڻ جي فائبُروائڊن (fibroids) يا پيٽ واري ابھم (fetus)جو پيشاب نليءَ تي پوندڙ دٻاءُ ٿئي ٿو. جڏھن ته ٻنھي صنفن ۾ ان جو ھڪ ڪارڻ مثاني جي ڳوڙھي به ٿي سگهي ٿي. پيشاب بند ٿي وڃڻ جو سبب جسم جي عام يا مغزي ڏوريءَ جي اَنسٿيسيا، مثاني کي متاثر ڪندڙ دوائون، آپريشن، اعصابي لنگهه کي پھتل ڇيھو يا مغزي ڏوريءَ جي بيماري ڪري مثاني جي اعصابي لنگهه جو درست طور تي ڪم نه ڪرڻ ٿي سگهي ٿو. پيشاب جي مڪمل طور تي بند ٿيڻ سبب اھنج ۽ پيٽ جي ھيٺين حصي ۾ سور ٿي پوي ٿو سواءِ انھن حالتن جي جڏھن اعصابي لنگهه ناقص ھجن. مثاني جو مڪمل ڀريل ھجڻ نھائين جي ھڏي مٿان محسوس ڪري سگهجي ٿو. جڏھن ته ڪرانڪ يا جزوي روڪ سبب ممڪن ٿئي ٿو ته ڪو سنگين مسئلو پيدا نه ٿئي. پيشاب جي بندش سبب گردا ناقص ۽ عام طور تي پيشاب لنگهه جو انفيڪشن ٿي سگهي ٿو. پيشاب بند ٿي وڃڻ جي حالت ۾ ان جو علاج نلڪي وجهڻ ٿئي ٿي (ڏسو، catheterization, urinary). ان کانپوءِ ڪارڻ جي ڳولها ڪجي ٿي. عام طور تي بندش جو علاج ڪجي ٿو. جيڪڏھن ان جو ڪارڻ اعصابي نقص ھجي ٿو ته دائمي يا وقتي طور تي نلڪي وجهڻ ضروري ٿي پوي ٿي.