Pulmonary hypertension

پل.مو.نري ـ ھاءِ.پر. ٽينشن

ھڪ اھڙي بيماري جنھن ۾ ڦڦڙن کي مھيا ٿيندڙ رت مھيا ڪندڙ شريانن ۾ بلڊپريشر غيرمعمولي طور تي وڌيڪ ھجي ٿو. پلمونري ھائپرٽينشن، ڦڦڙن ڏانھن رت جي وھڪري ۾ ٿيندڙ مزاحمت جي نتيجي ۾ پيدا ٿئي ٿو. رت جو مناسب وھڪرو قائم رکڻ لاءِ دل جي ساڄي پاسي کي لازماً اڳي کان گهڻيءَ سختيءَ سان ڪوئڻو/ڀيڪوڙجڻو پوي ٿو. اڳتي ھلي دل جو ساڄو پاسو ناڪاره ٿي وڃي ٿو. پلمونري ھائپرٽينشن جي ڪارڻن ۾ شامل ٿين ٿا ڪرانڪ آبسٽرڪٽو پلمونري ڊزيز (ڏسو pulmonary disease ، obstructive chronic)، پلمونري ايمبولزم (pulmonary embolism)، پلمونري فائبروسس (pulmonary fibrosis) ۽ دل جون ڪجهه موروثي بيماريون (ڏسو، heart disease, congenital)، جڏھن ته اھي بنا ڪنھن ظاھري سبب به پيدا ٿي سگهن ٿيون. انھن جي پيدا ٿيندڙ تڪليفن ۾ ڳچيءَ جي وڏي ٿي ويل نس، جيري جو وڌي وڃڻ ۽ عام ايڊيما (oedema) تڏھن پيدا ٿئي ٿي جڏھن دل فيل ٿي وڃي ٿي. علاج جو مدار اصل ڪارڻ (جيڪڏھن خبر ھجي) آھر ان مقصد سان ڪجي ٿو ته جيئن تڪليفن کان ڇوٽڪارو ملي سگهي، تڪليف جي وڌڻ کي گهٽائي سگهجي۽ دل کي فيل ٿيڻ کان بچائي سگهجي. جنھن ۾ آڪسيجن ٿراپي، دوائون (جھڙوڪ: اينٽي ڪوآگيولنٽس، ڊائِيوريٽڪس ۽ دوائون جيڪي ڦڦرن جي رت نلين کي موڪرو ڪن ٿيون) يا سرجري. شديد حالتن ۾ ڦڦڙ يا ڦڦڙ ـ دل جي پيوندڪاريءَ (heart-lung transplant) لاءِ سوچي سگهجي ٿو.