Otosclerosis/otospongiosis)

(او.ٽو.اسڪلي.رو.سس) وچين ڪن جي تڪليف جنھن سبب ٻوڙائپ (deafness) وڌندي رھي ٿي. عام طور تي اوٽواسڪليروسس ٻنھي ڪنن ۾ تڏھن ٿي پوي ٿي جڏھن ھڏي جي حد کان وڌيڪ ٿيندڙ واڌ رڪيب (stapes، وچين ڪن جي بلڪل اندرين ٽن ننڍڙين ھڏڙين مان ھڪ) کي اَچل ڪري ڇڏي ٿي، نتيجي ۾ آواز جو لهرون ھڏي مان اندرين ڪن تائين سولائيءَ سان رسي نٿيون سگهن. اوٽواسڪليروسس واري فرد لاءِ آواز جهڪا ٿين ٿا پر تڏھن انھن ۾ سولائيءَ سان فرق ڪري سگهجي ٿو جڏھن پسمنظر ۾ ڪو آواز ھجي ٿو. عام طور تي اوٽواسڪليروسس خاندانن ۾ ھلندي رھي ٿي جنھن جون گهڻي ڀاڱي تڪليفون ٻالڪپڻي جي اوائل ۾ ظاھر ٿيڻ شروع ٿين ٿيون. جنھن ۾ مردن کان وڌيڪ عورتون مبتلا ٿين ٿيون ۽ عام طور تي حمل دوارن پيدا ٿين ٿيون. ٻڌڻ جي سگهه 10 کان 15 سالن جي عرصي دوران آھستي آھستي گهٽجڻ شروع ٿئي ٿي جنھن سان گڏ عام طور تي ڪنن جو وڄڻ (tinnitus) ۽ ورلي ڦيري (vertigo) به ٿي پوي ٿي.ڪنھن حد تائين سينسِونيورول ڊِيفنيس (deafness sensorineural) به پيدا ٿي سگهي ٿي جنھن سبب ھاءِ ٽون ٻڌڻ ۾ تڪليف ٿئي ٿي ۽ متاثر فرد کي ڏاڍيان ڳالهائڻو پوي ٿو. ان تڪليف جي سڃاڻپ ڪرڻ لاءِ ٻڌڻ جي سگهه جي چڪاس ڪرڻي پوي ٿي. ان جي علاج لاءِ آپريشن لاءِ اسٽيپيڊوٽومي (stapedotomy، رڪيب ۾ ھڪ ننڍڙو سوراخ ڪجي ٿو) يا اسٽيپيڊيڪٽومي (stapedectomy، رڪيب خارج ڪري ان جو مصنوعي نعم البدل استعمال ڪجي ٿو) ڪرڻي پوي ٿي. نه ته ٻڌڻ جي اوزار (hearing-aid) استعمال ڪرڻ سان به عام طور تي ٻڌي سگهجي ٿو.