Ménière’s disease

مينِيئرسِ ـ ڊزيز

اندرين ڪن جي ھڪ بيماري جنھن ۾ بار بار ڦيري (vertigo)، ٻوڙائپ (deafness) ۽ ڪنن جو وڄڻ (tinnitis) ٿي پوي ٿو. ان جو ڪارڻ لبرنٿ (labyrinth) ۾ پاڻيٺ جو ڀرجي وڃڻ ٿئي ٿو. لبرنٿ ۾ پاڻيٺ جي گڏ ٿي وڃڻ سبب ان کي نقصان پھچي سگهي ٿو ته ورلي ڀر وارو ڪوچليا (cochlea) به متاثر ٿي سگهي ٿو. عام طور تي بيماري 20 ۽ 25 سالن جي وچواريءَ عمر ۾ شروع ٿئي ٿي. ڦيريءَ جو اوچتو حملو ٿي ڪجهه منٽن کان ڪيترن ڪلاڪن تائين ھلي سگهي ٿو. عام طور تي ان سان گڏ اوڪارا، الٽي، نِسٽاگمس (nystagmus) ۽ ٻوڙائپ، ڪنن جو وڄڻ ۽ متاثر ڪن ۾ دٻاءُ يا سور محسوس ڪري سگهجي ٿو. تشخيص جو مدار، تڪليفن/ نشانين سان گڏ ورلي آڊيوميٽريءَ (audiometry، ڏسو، hearing test) يا ٻڌڻ جي ٻين تپاسن ۽ ھڪ ڪيلورڪ (caloric) تپاس رستي ڪجي ٿي. علاج لاءِ عام طور تي ڪن قسمن جي اينٽي ھسٽَمين (antihistamine) دوائن جھڙوڪ: سناريزين (cinnarizine) يا بيٽاھسٽين (betahistine) سان تڪليفون ختم ٿي وڃن ٿيون، جڏھن ته شديد حملن جي حالت ۾ پروڪلورپيرازائين (prochlorperazine) ڄڀ ھيٺان رکڻ، گديا ۾ وجهڻ يا انجيڪشن رستي ھڻي سگهجي ٿي. جڏھن مينِيئرس بيماري دوائن رستي ختم نٿي سگهي ته ان جو علاج، اندرين ڪن جي آپريشن رستي به ڪري سگهجي ٿو. جيڪڏھن مڪمل ٻوڙائپ ٿي پوي ٿي ته عام طور تي ٻيو نشانيون ختم ٿي وڃن ٿيون.