
دِلِبَرُ جمع دِلبَرَ
ذ. صفت. دل کڻي ويندڙ ، دل وارو ، دل گهُريو. وڻندڙ ، موهيندڙ ، موهڻو ، سُندَر ، خاصو ، سهڻو ، حَسِينُ. پيارو ، محبوب ، معشوق ، مُوهَنُ ، سُپرين ، ساجَنُ ، مُحبّ ، پِرين.
دِلبَرُ جمع دَلبَرَ
ذ. [ف. دل + بُردن = کڻڻ جو امر] دل کڻي ويندڙ ، دل کسي ويندڙ ، محبوب ، معشوق.
(ج)= جمع؛ (ت) =اترادي ٻولي؛ (ل) = لاڙ جي ٻولي؛ (ڪ) = ڪوهستان ۽ ڪاڇي جي ٻولي؛ (ٿ) = ٿر يا ٿرپارڪر جي ٻولي؛ (ڍاٽ) = ٿر جي علائقي ڍاٽ يا ڍاٽڪي ٻولي؛ (ک) = کارو يا ٺٽي جي ساحلي علائقن جي ٻولي؛ (ڪ)-(لس) =ڪوهستان ۽ لس ٻيلي جي ٻولي؛ (ڪڇ) = ڪڇي رياست يا ڪڇي ۽ جتڪي ٻولي؛ (ذ) = اسم مذڪر؛ (ث) = اسم مؤنث؛ (ذ، صفت) =صفت مذڪر؛ (ث، صفت) = صفت مؤنث؛ (سن) = سنسڪرت؛ (هه) = هندي؛ (پرا) = پراڪرت؛ (ع) = عربي؛ (ب) = بلوچي؛ (ف) = فارسي؛ (انگ) = انگريزي
دِلبَر
· [ف: دل=هنياءُ+بر- مصدر بردن = نِـيَڻ، کڻي وڃڻ]
* ]صفت[ دِل کڻِي ويندڙ، دل کسِيندڙ، پيارو، محبوب، معشوق