حرف جر. [ف] تي ، مٿان. اسم مفعول اڳيان اچي ’صفت‘ يا ’ظرف‘ جي معنيٰ ڏيکاريندڙ ”بَرگَشته، بَر جَسته“.

ذ. [ف. بُردن =بار کڻڻ < بَر] ڦَلُ ، ڦَر ، ثمر. حاصل ، فائدو. [زند. وَرَ] ڀاڪُر. ڇاتي. عورت جو سينو.

صفت. [ع. ”بَريء“ جو مخفف] پاڪ. ڇُٽل. بيزار.

ظرف. برابر ”بَر نه تنهن بَرو بَري، ڪَينچل آهه ڪُجا“ رمضان ڪنڀر.

ذ. [ف. بَر ] ويڪر ، موڪرائي ، مُنڍو. ڪپڙي جو پَنو ، عَر ضُ. [ع. بَر] رڻ پٽ ، بيابان ”بَر پڻ ڪن بُڪاءَ اُڪَنڊئا آريءَ لاءِ گهڻو“ شاهه. وسيع مُلڪ جنهن ۾ پرڳڻا گهڻا هجن ، کنڊ. ٿڪل حالت ۾ وهنجڻ يا پاڻي پيئڻ ڪري بدنَ ڪُڙجي پوڻ جي حالت ت.

ذ. [ع] چڱائي ، نيڪي ، ڀلائي.

صفت. [سن. وِراڌ] بيزار ، هلاک ، ڪَڪ. وراڌل ، ڪاوڙيل. ٽاهڙ چوپايو مال.

ذ. [ع] ڪڻڪ ، گندم ”تَمر بُر بريان اُنِ جا، کاڄَ خرما، کيڻ“ سيد هارون.

ذ. [ف. بُريدن] بيڊولو. وڍيل، مِنو يا لڙڪيل نَڪُ. وڍيل يا مِني نڪ سان مُنهن ، بُوناڙ ، دوناڙ. پيٽ ، شڪم ل. ڏنڊ ، چَٽي ل. وَڍُ ، چِيرُ ، ڇيههُ ڪ. ٻڪرين جو ڌڻ ڪ. ذ. صفت نَڪ ڪپيو ، بي نَڪو ، بُرو. بدچال.